Bron:Coevordenhuisaanhuis
Dalen – Hij ging in 1997 met de VUT en verdween niet achter de geraniums. Oud-rector Jan de Vries nam afscheid van het Carmel College in Emmen, maar zijn gedachten bleven bij het onderwijs en in het bijzonder de intelligentie van kinderen. Zijn verhaal uit de praktijk heeft samen met wetenschappelijke bevindingen geleid tot het boekje ‘Hé, mijn kind kan leren’ over de verhouding ouder-leerling-school.
‘Ik heb na mijn pensioen jarenlang werk gedaan voor de Zonnebloem en het Algemeen Maatschappelijk Werk’, zegt De Vries. ‘De laatste tijd heb ik die afgebouwd om mij volledig op schilderen en schrijven te gaan richten. Het idee voor dit boekje bestaat al een tijd en gaat terug naar mijn aanstelling aan het KDC (Katholiek Drents College, het latere Carmel College) in 1980. Ik heb toen al gezegd ‘je moet ervan uitgaan dat iedere leerling vwo kan doen’. Blijkt dat een kind praktisch beter is ingesteld, dan moet hij of zij voor een praktisch beroep kiezen. Als het kind maar kiest en er niet voor hem of haar wordt gekozen. De keuze mag niet door anderen worden bepaald. Niemand hoeft te zeggen dat een leerling iets niet kan. Het uitgangspunt daarbij is dat ieder kind de eerste vier jaar les van de ouders krijgt en de intelligentie zich begint te ontwikkelen. Die stijgt met de jaren, terwijl daar veel misvattingen over zijn. Zo is gesteld dat 80 procent is aangeboren en 20 procent door de omgeving wordt aangebracht. Anderen stellen dat het juist andersom is en daarmee ben ik het eens. De omgeving van een kind heeft veel meer invloed: informatie uit allerlei media, voeding, enzovoorts. Die stimuleren de hersenen.’
Zijn boek heeft De Vries, gezegend met vier kleinkinderen in de leeftijd van 4 tot 10 jaar, vooral geschreven voor (groot)ouders. Hij komt nog met regelmaat op zijn oude school om zich op de hoogte te houden van de laatste ontwikkelingen. ‘Het boek is geen aanklacht tegen het onderwijs. We moeten ons blijven realiseren dat iedere docent in feite bekwaam is en mocht er iets misgaan, dan moet dat bespreekbaar zijn met de leerling en ouders. Met mijn boek wil ik ouders wakker schudden. Kinderen moet je nooit onderschatten. Nooit bepalen wat bij hen de bovengrens is. Soms is het moeilijk of vervelend om het beste uit ieder kind te halen, maar dat hangt ook af van de mate van vrijheid die de docent geeft om het kind te laten kiezen. Prikkel de zelfstandigheid bij leerlingen en stuur die bij. Net als bij een voetbalwedstrijd.’
Hoe/waar is het boekje ‘Hé, mijn kind kan leren’ verkrijgbaar?