Het Talent moet middelpunt van de wijk worden

Beeldknap, rekenknap, woordknap, natuurknap, muziekknap, mensenknap, ikknap en bewegingsknap. De acht intelligenties waarmee op Het Talent wordt gewerkt zijn voor iedereen zichtbaar op een wand in de school aangebracht. Niet ver van een centrale ruimte waarin twee jongens aan een tafel zitten. Op de vraag wat zijn talent is, antwoordt één van de mannekes: “Ik heb geen talent,” maar zijn bruine ogen twinkelen ondeugend. Even later zegt hij met een ontwapenende glimlach: “Iedereen heeft hier een talent.”

Ad Huigen is directeur van Het Talent. Met volle overgave en heel veel plezier en voldoening. Op een bloedhete zomermiddag praten Ad Huigen en drie leden van het team over een school die, volgens het bedrijfsplan, in 2016 aan 160 kinderen plaats moet bieden. Dat zijn er nu 110. Werk aan de winkel dus. 

Echt nieuw
“We kenden elkaar geen van allen. Het was dus echt nieuw. Het bedrijfsplan was al klaar, dus we konden zo beginnen,” zegt Maaike van der Gaag. Zij heeft groep 7 onder haar hoede en daarnaast ondersteunt zij de directeur bij managementtaken. Sonja Vissers werkt op de peuterspeelzaal. Zij valt onder de Stichting Peuterspeelzalen Pippeloentje, die met KPO

samenwerkt. Zij zegt: “Wij hebben een locatie in De Kroeven, een wijk in de buurt van Langdonk. Mensen gingen vanuit Langdonk met hun peuters naar De Kroeven, dus er was behoefte aan een peuterspeelzaal. Ons is gevraagd of wij een peutergroep wilden starten op Het Talent. Samen met twee collega’s ben ik hier vorig jaar begonnen. Nu komen uit deze wijk nieuwe kinderen naar de peuterspeelzaal. Samenwerking moet natuurlijk groeien, maar zeker met een nieuw team als bij Het Talent kun je sneller opbouwen dan op een school waar het team al jaren zit. Om daar je plekje te vinden is moeilijker dan hier.”

Peuterspeelzaal
Ad Huigen: “We zijn vorig jaar voor de zomervakantie begonnen met een snuffeltweedaagse. Dat was onze kennismaking met elkaar. Het klikte. We zijn vooral heel praktisch bezig geweest. Het is belangrijk dat kinderen op jonge leeftijd al goed worden begeleid. Als een kind van tien of elf nog moet worden ‘heropgevoed’ is dat onnodig moeilijk. Daarom is het zo belangrijk dat in Het Talent nauwe samenwerking bestaat met de peuterspeelzaal. Een van de evaluaties van dit jaar is dat we daar nog kunnen verbeteren, met name waar het gaat om het meenemen van de peuterspeelzaal in het concept van meervoudige intelligentie. Dat is volgend schooljaar een speerpunt.” Sonja Vissers: “Het is heel interessant om aan het begin van zo’n ontwikkeling te staan, vooral als je kinderen binnenkrijgt die net twee jaar zijn. Die mogen drie keer naar de peuterspeelzaal komen. Als je ziet wat die op hun vierde jaar al kunnen en weten en hoe ze gegroeid zijn in allerlei vakken… Dat is gewoon geweldig! Daarom vind het ook zo leuk om te doen. Het is prachtig dat je tegen een peuter kunt zeggen; ‘Ga jij maar even bij groep 1 een puzzel halen’. Die drempel is zo laag. En omdat de ouders de school en de leerkrachten kennen, zullen ze ook veel vaker hier blijven. Dit is het begin. Ik hoop dat we over acht of tien jaar kunnen zien wat kinderen die in de peuterspeelzaal begonnen zijn in groep 8 kunnen.” Daniëlle Simons werkt met de kleuters van Het Talent. Zij viel met haar neus in de boter, maar ze heeft er geen seconde spijt van dat ze de uitdaging aannam. Ze zegt: “Voordat ik solliciteerde vroeg ik mij af wat dat concept van meervoudige intelligentie inhield en zeker voor een startende leerkracht, want dat ben ik. Ik denk dat je iets als dit maar één keer in je leven kunt meemaken. Dat feit alleen al was voor mij voldoende om te solliciteren. Na die snuffeltweedaagse was het net alsof we elkaar al jaren kenden. Dat vond ik ongelooflijk.”

Begrip in de wijk
De teamleden staan achter de plannen om van Het Talent meer dan ‘gewoon’ een school te maken. Het Talent moet een begrip in de wijk worden, een plek waar jong en oud terecht kunnen en die ook tijdens vakanties de deuren openhoudt. De Zomerschool is de eerste stap op weg naar het realiseren van die doelstelling. Maaike van der Gaag: “Vorig jaar na de zomervakantie hebben we al een werkgroep ingesteld die een opzet voor de Zomerschool ging bedenken We gingen mensen werven en organiseerden een informatieavond. Dat was in januari van dit jaar. Een maand later begonnen we met het ontwikkelen van het lesprogramma.” Ad Huigen: “Uit de landelijke evaluatie van het Zomerschoolproject blijkt dat KPO ver voorop loopt. Hoe dat komt? Afgezien van het feit dat het hier heel gezellig is, staan er ook vakmensen. Enorm goede leerkrachten. Dáár komt dat door.”

Ton en Toya
Een reis door de jeugdhulpverlening
full colour gebonden, met veel illustraties door Monique van den Hout
Margreet Louwers
ISBN: 978 90 8560 591 1 | 120 pagina’s | Gebonden

Het talent
Het Talent is een uitgave van Katholiek Primair Onderwijs Roosendaal in samenwerking met advies- en managementbureau BMC.

Tekst: BMC
Fotografie: Jan Vonk
Vormgeving: DMO bureau voor effectieve communicatie, Amersfoort
Drukwerk: Bakkerbaarn, Baarn

‘Ton en Toya, een reis door de jeugdhulpverlening’ is een (voor)leesboek, dat kinderen op hun eigen niveau alles over de hulpverlening vertelt. Wat is een ondertoezichtstelling, wat als je onder voogdij van een instelling valt? Wat gebeurt er als je in een kindertehuis of bij een pleeggezin gaat wonen? Maar ook onderwerpen als gescheiden ouders, stiefouderschap, incest, aangifte en politieverhoor komen aan bod. Elk hoofdstuk in het boek is tevens te verkrijgen als folder, zodat de informatie die op dat moment voor een kind van toepassing is, ook thuis beschikbaar is om (voor) te lezen.

René Meuwissen, algemeen directeur van Bureau Jeugdzorg Stadsregio Rotterdam, was razend enthousiast toen hij het boek voor de eerste keer las. ‘Zeker toen ik hoorde dat er nooit eerder voor heel jonge kinderen ook maar enige uitleg op papier is verschenen, was ik Margreet erg dankbaar dat zij dit voor elkaar heeft gekregen. Ik denk dat professionals in de jeugdzorg met dit boek de kinderen waar zij mee te maken krijgen een groot plezier doen. Bureaus Jeugdzorg, maar juist ook de aanbieders van jeugdzorg (zowel ambulant als residentieel), politie, scholen, Raad voor de Kinderbescherming, jeugd-GGZ instellingen, zij kunnen allemaal delen uit het boek gebruiken om hun jonge cliëntjes voor te bereiden op wat komen gaat.’

Margreet Louwers over haar boek: ‘Het begon met het opstellen van enkele hoofdstukken om iemand te helpen met een afstudeerproject. Ik vond het schrijven echter zo leuk dat ik er een compleet boek van heb gemaakt. Ik kan me nog herinneren dat ik het, als ‘jeugdzorgkind’, heel vervelend vond dat er onverwachts dingen gebeurden. Bijvoorbeeld wanneer je zonder uitleg van wat er staat te gebeuren naar een kindertehuis wordt gebracht.’

Wachtkamer
‘Ook als receptioniste bij Bureau Jeugdzorg heb ik het heel vaak meegemaakt’, vervolgt Margreet Louwers. ‘Kinderen die stil in de wachtkamer zitten te wachten om ergens geplaatst te worden, omdat het thuis niet meer gaat. Die wachttijd kun je goed gebruiken om een kind uit te leggen wat er gaat gebeuren. Kinderen die veel meemaken in hun jonge leven, zijn al erg vroeg wijs. Ze begrijpen meer dan wij denken. Vertel kinderen hoe het zit en laat hen niet in onzekerheid verkeren. Wij kunnen ze door te praten en te vertellen wat meer duidelijkheid en vertrouwen in het leven geven.’

Voorproefje
Wilt u alvast een voorproefje van het boek? Klik hier http://bjz.copernica.nl/Juni%202010art3 voor een gedeelte uit het hoofdstuk over de ondertoezichtstelling.

Interesse?
Is uw interesse gewekt? Op www.jeugdzorg-rotterdam.nl/Nieuws.html staat de volledige inhoudsopgave. Ook heeft u daar de mogelijkheid om aan te geven dat u geïnteresseerd bent in het boek en kunt u desgewenst een indicatie geven van het aantal boeken dat u wilt bestellen. Het is onze verwachting dat het boek eind 2010 verschijnt.

Opinie

In de gezondheidszorg is het goed gebruik dat behandelingen pas gegeven worden als bewezen is dat ze ook werken:evidence based medicine heet dat. Hiervoor is het nodig om voldoende gegevens te verzamelen en dus te abstraheren van individuele ervaringen.

Individuele ervaring
Mocht er een individuele ervaring worden gebruikt om een stelling te illustreren dan wordt er meestal bij gezegd: kijk uit, dit is slechts één ervaring: N=1. Dit goede gebruik geldt helaas niet altijd voor de berichtgeving over de gezondheidszorg. 

Voorbeeld
Laatst werd ik gebeld door een journaliste van een bekend actualiteitenprogramma. Ze vroeg naar het NVZ-standpunt inzake de reductie van babysterfte. Ik nam graag de tijd om haar het een en ander toe te lichten: dat babysterfte gereduceerd kan worden door een heel pakket van maatregelen, voorgesteld door een stuurgroep van wijze mensen. Onderdelen zijn: preventie (in Nederland roken nog steeds meer vrouwen tijdens hun zwangerschap dan in andere landen, wat bewezen gevolgen heeft voor de ontwikkeling van de baby), vroegtijdige risicosignalering, en zeker ook samenwerking en ontschotting in de verloskundige keten.

Effectieve aanpak
De maatregelen die de ziekenhuizen moeten nemen, vragen een zeer forse en kostbare uitbreiding van personeel. Reden voor de NVZ om vraagtekens te zetten bij de prioriteit hiervan; het is effectiever als door preventie de babysterfte omlaag wordt gebracht.

En zo zaten we een tijd te praten, langer dan een halfuur. Het was een aardig gesprek en ik had het idee met een goed luisterende journaliste van doen te hebben die de materie echt wilde begrijpen.

Maar op een gegeven moment werd ze wat onrustig: ze had nog geen nieuws. Hiervoor was ze door haar redactie niet op pad gestuurd. Of ik wat meer spannende quotes met nieuwswaarde voor haar had?

Geen spannende oneliner
De communicatieadviseur van de NVZ gaf aan dat doorpraten geen zin meer had: ik had geen nieuws, geen spannende oneliner en was in feite alleen maar bezig met een achtergrondgesprek. Hoe de journaliste ook naar nieuws viste, ik had het gewoon niet en daarmee was mijn verhaal voor haar niet meer interessant genoeg. Dus we hingen op nadat ik haar nog wat tips had gegeven over ziekenhuizen waar heel goed wordt samengewerkt door verloskundigen en gynaecologen, en ik haar veel succes had gewenst.

Emo-tv
’s Avonds was daar dan de uitzending: een interview met een ouder die haar kindje verloren had. Emotioneel en dramatisch. Een foto, een knuffel, een rouwkaart. Bij zo’n verdriet voel je jezelf eerst machteloos. Op dit verhaal past alleen maar een empathische en meelevende reactie. Niet een rationele uiteenzetting over ontschotting van de verloskundige keten.

N=1
En toch… N=1, ook hier. Voor de verbetering van de verloskundige zorg is het nodig om zorgvuldig te analyseren waar het misgaat en niet alleen naar deze ene situatie te kijken. En dan maatregelen treffen. Het gaat niet alleen om meeleven en een troostende arm, maar juist ook om zaken die op het oog wat meer genuanceerd zijn en zakelijk overkomen. 

Input goed debat
Zolang de berichtgeving te veel gaat over individuele gevallen en incidenten, zal er geen goed journalistiek debat op gang komen over de maatregelen die echt verbeteringen bewerkstelligen in de gezondheidszorg. Waarbij kritische vragen over het tempo waarin een en ander wordt geregeld natuurlijk op z’n plaats zijn.

Margot van der Starre
Directeur NVZ vereniging van ziekenhuizen

Door Erik Gerritsen

Bron: BB Sociaal http://www.binnenlandsbestuur.nl/Home/all/verhullende-transparantie.642395.lynkx

In de discussie met de staatssecretaris van Justitie over eerlijke financiering van het werk van de Bureaus Jeugdzorg en tegen caseloadverhoging val ik van de ene verbazing in de andere.

Dat de staatssecretaris in het debat met de Tweede Kamer afgelopen donderdag zou pleiten voor meer efficiency was te verwachten, al kon hij zelf niet aangeven waar die efficiencyruimte dan nog te halen is wanneer het overheadpercentage van Bureaus Jeugdzorg slechts 12 procent is. Mijn accountant noemt dat percentage “risicovol laag”. De staatssecretaris is op dit punt weinig transparant in zijn argumentatie.

Dat is des te verbazingwekkender gezien het feit dat staatssecretaris Teeven in het kamerdebat de Bureaus Jeugdzorg opriep tot het bieden van meer transparantie met betrekking tot hun bedrijfsvoering. Nog afgezien van de openheid van zaken die jaarlijks in jaarverslagen en brancherapportages wordt geleverd, was nu juist het onafhankelijke onderzoek door adviesbureau Deloitte in opdracht van Justitie zelf bedoeld om die maximale transparantie te bieden. De Bureaus Jeugdzorg hebben ten behoeve van dat onderzoek wederom volledige openheid van zaken gegeven. Er zijn geen klachten van Justitie ontvangen over gebrek aan medewerking. Hoe kan het dan dat de staatsecretaris om meer transparantie blijft vragen? Waarom heeft hij de onderzoekers dan niet lopende het onderzoek gevraagd meer duidelijkheid te scheppen? Ik kan maar één reden bedenken. De maximale duidelijkheid is geschapen en de conclusies, tariefsverhoging is noodzakelijk, komen de staatssecretaris niet uit.

Roepen om meer transparantie komt dan feitelijk neer op mist blazen. Een afleidingsmanoeuvre om te duiken voor moeilijke politieke keuzes. Een herdefiniëring van het woord transparant: “iets is pas transparant als de uitkomsten in mijn politieke straatje passen”. Een roep om transparantie die verhullend werkt.

Nog afgezien van het feit dat juist Justitie zelf de afgelopen jaren heeft uitgeblonken in onnavolgbare tariefberekeningen, is deze roep om meer transparantie voor mijn eigen Bureau Jeugdzorg extra wrang. De afgelopen twee jaar is Bureau Jeugdzorg Agglomeratie Amsterdam met eigen openhartige rapportages en onafhankelijke onderzoeken in opdracht van de politiek verantwoordelijke Lodewijk Asscher super transparant geweest. Asscher heeft niet voor niets onlangs zijn “schriftelijke aanwijzing” ingetrokken. Al die informatie is altijd ruimhartig gedeeld met de ministeries van Justitie en VWS. Wij hadden en hebben niets te verbergen. Een oproep om meer transparantie van de staatssecretaris van Justitie voelt dan als een klap in het gezicht.

Bron: nieuwsbericht

ALMELO -  De politie heeft in Almelo een 22-jarige moeder en haar 23-jarige vriend aangehouden op verdenking van betrokkenheid bij de dood van een 2-jarig jongetje. Dat heeft de politie woensdag laten weten.

Hulpdiensten troffen het kind maandagavond na een melding gewond aan in de woning van het stel aan de Gerard Doustraat. De peuter is in de nacht van dinsdag op woensdag overleden, aldus de politie. Volgens de politie waren er al geruime tijd problemen en waren de moeder en haar vriend bekend bij het Bureau Jeugdzorg. In het belang van het onderzoek doet de politie geen nadere mededelingen.

Bron: Rijksoverheid

Het Nederlands Jeugdinstituut heeft een nieuwe brochure uitgegeven, met daarin een overzicht van 38 interventies die bijdragen aan het versterken van de eigen kracht van jongeren, ouders, gezinnen en hun sociale omgeving. De brochure is vanaf half december 2010 beschikbaar.

Het versterken van de eigen kracht van jongeren, ouders, gezinnen en hun omgeving is een belangrijke prioriteit in het jeugdbeleid in Nederland. Uitgaan van eigen kracht geeft een gevoel van eigenwaarde en energie om richting te geven aan het eigen leven en dat van kinderen. Uitgangspunt is dat jongeren en ouders voldoende zijn toegerust om eventuele problemen de baas te kunnen. Steun in een vroeg stadium draagt bij aan het voorkomen van ernstige opvoedingsmoeilijkheden in een later stadium. Mensen kunnen deze steun vinden in het eigen sociale netwerk, maar ook in professionele ondersteuning die laagdrempelig en op maat wordt aangeboden via bijvoorbeeld het Centrum voor Jeugd en Gezin.

Afsprakenkader Jeugdzorg 2010-2011
Het Rijk en het Interprovinciaal Overleg (IPO) zijn in het ‘Afsprakenkader jeugdzorg 2010-2011’ overeengekomen om het gebruik van netwerkondersteunende methodieken verder te stimuleren. In dit kader heeft het Nederlands Jeugdinstituut (NJi), in opdracht van het ministerie van VWS, geïnventariseerd welke methodieken de eigen kracht van jongeren, ouders, gezinnen en hun sociale omgeving versterken.

38 interventies
In de brochure is het resultaat van deze inventarisatie te vinden: 38 interventies die de kracht van jongeren, ouders, gezinnen en de sociale omgeving versterken. Deze interventies kunnen professionals helpen om jongeren en gezinnen centraal te stellen en een goede (hulpverlenings)relatie met hen op te bouwen. Bijvoorbeeld door als hulpverlener:

• uit te gaan van de vragen en behoeften van de gezinsleden;
• de mogelijkheden van gezinsleden centraal te zetten en niet hun tekorten;
• gezinsleden zeggenschap te geven over steun en hulp; 
• het sociale netwerk te activeren en te betrekken bij planvorming en oplossingen;
• positieve krachten van gezinsleden en hun omgeving te benutten;
• vaardigheden van ouders, jongeren en omgeving te versterken.

De interventies zijn geselecteerd uit de databank Effectieve Jeugdinterventies van het NJi.

Voor wie?
De brochure is bedoeld voor bestuurders en beleidsmedewerkers van gemeenten, provincies, Centra voor Jeugd en Gezin, Bureaus Jeugdzorg en instellingen die zich bezighouden met jeugdbeleid, lokale en geïndiceerde jeugdzorg.

Waar te vinden?
De brochure is in december 2010 verspreid onder gemeenten, provincies, Centra voor Jeugd en Gezin, Bureaus Jeugdzorg, jeugdzorginstellingen en GGD-en.  Een digitale versie van de brochure ‘Het versterken van de eigen kracht en het sociale netwerk van jeugdigen, ouders en gezinnen’  kunt u hier downloaden: http://www.samenwerkenvoordejeugd.nl/nl/Actueel/Nieuwsberichten/2010-2010/Nieuwe-brochure-netwerkondersteunende-methodieken.html

Bron: onderzoek

Britse onderzoekers hebben nauwelijks bewijs kunnen vinden dat digitale innovaties zoals het elektronisch patiëntendossier (EPD) de zorg beter en efficiënter maken. Uit 53 publicaties die zij doorspitten bleek dat er alleen zeer zwak bewijs is dat zulke innovaties een nuttig effect hebben, schrijft het Nederlands Dagblad woensdag.

De onderzoekers bekeken publicaties over het EPD, onderzoeken naar computerprogramma’s die de arts helpen de juiste geneesmiddelen uit te kiezen en studies naar consulten en behandeling via internet. Bewijs dat de invoering van dit soort systemen geld bespaart, ontbrak.

Ook concludeerden de onderzoekers dat het invoeren van nieuwe technologieën niet zonder risico is. Zo kunnen artsen te veel vertrouwen op hun computersysteem. De literatuurstudie van de onderzoekers verschijnt woensdag in het online wetenschapstijdschrift Plos Medicine.

Het EPD heeft al veel kritiek gehad. Gevreesd wordt dat te veel mensen inzage krijgen in de privacygevoelige gegevens. Twee weken geleden maakte minister van Volksgezondheid Edith Schippers (VVD) bekend dat patiënten vanaf april zelf kunnen beslissen welke artsen naar hun dossier mogen kijken.

Bron: RTV Oost

In Enschede moeten twee huizen komen voor jongeren die niet meer thuis kunnen wonen, maar nog wel naar school moeten.

Er is in totaal plek voor 30 jongeren, voor wie schooluitval dreigt. Ze hebben geen jeugdzorg nodig, maar zijn nog te jong om zelfstandig te wonen. De bedoeling is dat in mei de eerste jongeren er in trekken. Het woonwerkleerthuis is een initiatief van Netwerkstad Twente die daarmee willen voorkomen dat jongeren tussen wal en schip belanden. De bedoeling is Almelo en Hengelo ook dergelijke huizen te openen.

Bron: SP

SP-Kamerlid Nine Kooiman zal tijdens een komend debat over de jeugdzorg voorstellen om alle relevante informatie die voor de behandeling van kinderen nodig is beschikbaar te stellen. ‘De veiligheid van het kind is het allerbelangrijkst, ook als daar het beroepsgeheim van een arts voor moet wijken’, aldus Kooiman.

Voormalig jeugdhulpverlener Kooiman sluit met dit voorstel om de wet te wijzigen aan bij de harde kritiek van de Onderzoeksraad voor Veiligheid. Na onderzoek van 27 gevallen, constateerde de Raad vorige week dat jeugdhulpverleners onvoldoende de risico’s die kinderen lopen kunnen inschatten. Dit komt onder meer doordat problemen van de ouders niet bekend zijn.

Kooiman: ‘De psychiater van de moeder kan bijvoorbeeld informatie weigeren te geven aan de jeugdhulpverlener. Die weet dan niet of de moeder nu wel of niet suïcidaal of psychotisch is en mogelijk het kind wat aan kan doen. Deze vitale informatie blijft dan achterwege. We kunnen kinderen niet vanwege de onwil of onmacht van een hulpverlener onnodig blootstellen aan gevaar.’