Bij Uitgeverij Thoth is het Bouwboek voor kindercentra verschenen. Het boek moet opdrachtgevers helpen een programma van eisen voor de architect te formuleren.

In het bouwboek wordt stap voor stap uitgelegd waar opdrachtgevers rekening mee moeten houden bij het opstellen van een programma van eisen. Hierbij wordt rekening gehouden met de verschillende pedagogische visies voor kindercentra. Het gebouw en de omgeving voor zowel kinderopvang (0 tot 4 jaar) als buitenschoolse opvang (4 tot 12 jaar) worden behandeld. De teksten zijn voorzien van toelichtende illustraties.

Met het “Bouwboek voor kindercentra” kunnen opdrachtgevers de ruimtebehoefte, de relaties tussen ruimten en andere aspecten van het programma in kaart brengen. Hiervoor zijn overzichten van de benodigde ruimten, voorbeelden van vlekkenplannen en checklisten voor de aspecten afwerking, inrichting, techniek en functionaliteit opgenomen.

Een korte inleiding in de wet- en regelgeving met betrekking tot kinderopvang, zoals het bouwbesluit, gebruiksbesluit, wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) en de Arbowetgeving maakt het boek compleet.

Bouwboek voor kindercentra / Auteurs: Ine van Liempd en Ed Hoekstra / Paperback / 168 pagina’s / Uitgeverij: Thoth / ISBN: 978-9068-6857-63 / Prijs: 24,50 euro.

Druk 1

Redacteuren:Hein van Duivenboden, Eelco van Hout, Cor van Montfort en Juliette Vermaas

978-90-5931-436-8 | paperback | 386 pagina’s | € 39,00

Publieke organisaties – (semi)overheden, zorg- en onderwijsinstellingen– ervaren bij uitstek een maatschappelijke verantwoordelijkheid voor het aanpakken van concrete vraagstukken en problemen van burgers en bedrijven. Tegelijkertijd dienen zij over hun activiteiten en prestaties formeel verantwoording af te leggen aan bestuurders en volksvertegenwoordigers, zodat die kunnen beoordelen of hun beleid goed wordt uitgevoerd.
In de praktijk lijken maatschappelijke verantwoordelijkheid en politieke verantwoordelijkheid vaak op gespannen voet te staan. De politieke waan van de dag, verkokerd beleid, waterige compromissen en ideologische stokpaardjes corresponderen niet altijd met wat in de samenleving als reële problemen worden ervaren. Aan de andere kant passen het ongeduld en de torenhoge verwachtingen vanuit de samenleving richting overheid niet bij het nu eenmaal complexe karakter van politiek-bestuurlijke besluitvorming. Toch is slechts sprake van een schijnbare tegenstelling tussen politieke en publieke verantwoordelijkheid, want beide hebben tegelijkertijd hun waarde en kunnen niet zonder elkaar. Politieke sturing is vaak hard nodig om maatschappelijke problemen effectief te lijf te kunnen gaan en andersom zijn krachtige signalen vanuit de samenleving nodig om de politiek scherp te houden.
De bijdragen in deze bundel laten aan de hand van concrete voorbeelden zien hoe in de uitvoeringspraktijk van alledag de paradoxale relatie tussen politieke sturing en maatschappelijke verankering vorm krijgt. Hierbij passeert een breed scala aan beleidsterreinen de revue, waaronder jeugdzorg, sociale zekerheid, politie, reclassering, ziekenhuizen, verzorging, verpleging, huisvesting en wijkbeheer. Het boek biedt een omvattend beeld van de huidige stand van zaken in de praktijk van politieke en publieke verantwoordelijkheden, waarbij de vraag centraal staat hoe deze verantwoordelijkheden zo goed mogelijk met elkaar kunnen worden verbonden.

Doelgroep

Verbonden verantwoordelijkheden in het publieke domein is bedoeld voor politici, bestuurders, publieke managers, docenten, studenten en eenieder die geïnteresseerd is in processen van verantwoording en verantwoordelijkheid in de publieke en semipublieke sector.

Wie: Lieneke Dijkzeul

Wat: Verloren zoon

ISBN: 9789041417640

Uitgeverij: Ambo Anthos

De verloren zoon, een bekende parabel uit het nieuwe testament, gaat over berouw en vergiffenis. Een losgeslagen zoon krijgt spijt van zijn gedrag en keert terug naar zijn vader, die hem met open armen opwacht. Dijkzeuls verloren zoon wacht een ander lot. Het vierde boek uit de Vegter-reeks is zwaarmoedig en hoopgevend tegelijk.

Verloren zoon is Lieneke Dijkzeuls vierde thriller uit de Inspecteur Vegter-reeks. Dijkzeul is een veelvuldig geprezen kinderboekenschrijfster die vijf jaar geleden de overstap naar de literaire psychologische thriller heeft gemaakt. En met succes. De drie voorgangers uit de Vegter-reeks zijn allen genomineerd voor verschillende literaire prijzen.

Vegters worsteling

In Verloren zoon worden we meegezogen in het leven van Ferry Elsman. Hij is de verloren zoon, afgezakt tot de onderlaag van de maatschappij met een vader die geen interesse meer voor hem kan opbrengen. Een gruwelijke verkrachting doet Ferry besluiten zijn leven weer op de rails te zetten. Hij moet alleen nog één kwestie afhandelen. Het is tijd voor wraak.

Synchroon aan de verhaallijn van Elsman loopt die van Paul Vegter, inspecteur bij politie. Hij krijgt te maken met een tweetal gruwelijke moorden op twee weinig sympathieke middelbare mannen: een gepensioneerde militair, dominant en geobsedeerd met het behoud van zijn fitte lichaam, en een parttime huisdokter die zich liever helemaal niet meer met zijn patiënten bezig zou willen houden. Aan Vegter en zijn team de taak deze moordzaken op te lossen.

Daarnaast worstelt de sympathieke inspecteur nog steeds met het overlijden van zijn vrouw Stef. Hij mist haar nuchtere en relativerende opmerkingen. Het lukt hem niet haar los te zien van Renée, zijn collega voor wie hij in De Geur van Regen (2009) zijn liefde heeft durven tonen. Renée voelt dit en heeft daarnaast nog moeite met het verwerken van het trauma dat ze in De Geur van Regen heeft opgelopen.

Zonder moeite weet Dijkzeul de twee verhaallijnen bij elkaar te brengen in een geloofwaardig plot.

Stilistisch verantwoord

De karakters in Verloren zoon zijn goed beschreven en uitgediept, zoals we van Dijkzeul gewend zijn. Het is prettig om te lezen hoe het Vegter inmiddels vergaat. Ondanks zijn soms wat zwartgallige levensvisie is hij een karakter dat zich direct in de harten van de lezers laat sluiten.

De literaire thrillers van Dijkzeul zijn een genot om te lezen. Haar schrijfstijl is kenmerkend: met korte, krachtige zinnen weet zij treffend de sfeer te beschrijven. Ze is creatief in het bedenken van prachtige metaforen. Hoe een personage zich uitdrukt is aangepast aan zijn karakter. Vegter, met zijn voorliefde voor literatuur en klassieke muziek, heeft een intellectuele manier van spreken. Ferry gebruikt daarentegen de taal van de straat. Collega Talsma, van origine een Fries, weet dat niet te verbloemen.

Verloren zoon is niet alleen vanuit stilistisch oogpunt zeer de moeite waard. Dit boek beschrijft ook een sterk verhaal over machteloosheid en vertwijfeling met een sprankje hoop. Al is het maar de vraag hoe lang het voor Vegter nog zal duren voordat er weer licht aan de horizon verschijnt.

Ze zeggen dat we het niet kunnen : kinderwens en ouderschap van mensen met een lichte verstandelijke beperking / I. Verdonk. – Assen : Van Gorcum, 2011. – ISBN 9789023247005

Samenvatting: In dit boek staan handreikingen voor een gesprek met een cliënt met een lichte verstandelijke beperking die een kinderwens heeft. De auteur beschrijft hoe je als hulpverlener de cliënt aanmoedigt na te denken over de verantwoordelijkheid die het ouderschap met zich meebrengt. Omdat er in de praktijk weinig mensen met een lichte verstandelijke beperking zijn die volwaardig ouder zijn, gaat het boek ook in op het afscheid van de kinderwens en het stimuleren van een alternatieve levensinvulling. Verkrijgbaar voor 32,75 euro in de boekhandel en bij de uitgever.

Seks in de media: wat doen jongeren ermee? : een onderzoek met twee metingen / P. Nikken; H. de Graaf. – Utrecht : Nederlands Jeugdinstituut (NJi); Rutgers WPF, 2011

Samenvatting: In het voorjaar van 2008 en het najaar van 2009 vulden 600 jongeren van 12 tot 18 jaar een vragenlijst in over hun mediagebruik en hun ervaringen met seksualiteit. Daaruit blijkt dat het gebruik van de onderzochte mediagenres niet tot meer grensoverschrijdend gedrag leidt. Wel zoeken jongens met meer grensoverschrijdend gedrag vaker bepaalde mediagenres op, zoals porno en bepaalde muziekzenders. Bij laagopgeleide meisjes hebben vooral tijdschriften die een sterk geïdealiseerd beeld van het uiterlijk presenteren en profielsites een negatief effect op hun lichaamsbeeld.

Jeugd-ggz: investeren in de toekomst! : ambities voor 2011-2014 / P. Willems; J. Rietveld; B. Lahuis; … [et al.]. – Amersfoort : GGZ Nederland, 2011

Samenvatting: Dit visiedocument is bedoeld als richtsnoer voor de komende jaren voor beleidsmakers en professionals binnen de jeugd-ggz. Zes beleidsdoelen worden uitgewerkt en onderbouwd. Ook komen de jeugd-ggz-taken in de eerste, tweede en derde lijn aan bod. De publicatie bevat verder een bijlage met jeugd-ggz in cijfers. Te downloaden via www.ggznederland.nl.

De Kleine Gids Omgaan met privacy en beroepsgeheim in de jeugdzorg / L. Janssen. – Alphen aan de Rijn : Kluwer, 2011. – ISBN 9789013082852

Samenvatting: Jeugdzorg, jeugdhulpverlening en de centra voor jeugd en gezin moeten steeds vaker en sneller informatie uitwisselen. Dat roept bij hen vragen op over het recht op privacy van cliënten en over de bescherming van het beroepsgeheim. Deze gids biedt naast de algemene regels ook de specifieke privacyregels per sector of beroepsgroep. Verder bevat de gids praktische handvatten en praktijkvoorbeelden. Verkrijgbaar voor 15,50 euro in de boekhandel en bij de uitgever.

Verbeter de wereld, begin bij de opvoeding : vanachter de voordeur naar democratie en verbinding / M. de Winter. – Amsterdam : SWP Uitgeverij, 2011. – ISBN 9789088501876

Samenvatting: Ouders zouden veel meer met elkaar moeten praten over de opvoeding van elkaars kinderen. Volgens de auteur gebeurt opvoeden teveel op de vierkante milimeter en met te weinig aandacht voor de maatschappij. Hij stelt dat het in opvoeding, onderwijs en jeugdbeleid om veel meer zou moeten gaan dan om individueel gedrag. Bijvoorbeeld het leren begrijpen van democratisch burgerschap, humaniteit en vrijheid. Opvoeden heeft ook met maatschappelijke idealen te maken. Verkrijgbaar voor 19,90 euro in de boekhandel en bij de uitgever.

Ik ben de sterkste
Ik ben de sterkste is een hilarische en tegelijkertijd zorgwekkende roman, die zich afspeelt tegen de achtergrond van het einde van de jaren tachtig.

Het meisje bleef een paar seconden naar me kijken. Ik vermoedde dat ze zou gaan huilen. Ik had haast medelijden met haar, net als met alle mensen die het tegen me op durfden te nemen en zich daarmee oneindig belachelijk maakten. Toen trok ze langzaam haar plastic handschoenen uit. Ze keek naar de oude wijven. Ze kwam met trage passen achter de toonbank vandaan en ging voor me staan. Haar gezicht was volkomen uitdrukkingsloos.

Het gebeurde in een flits; ze haalde uit en trof me totaal onvoorbereid. Ik voelde haar knokkels tegen mijn gezicht. Daarna kwam de pijn en met de pijn een soort zwaartekrachtgolf. Ik voelde mijn lijf wentelen als een stuk zachte klei op een pin – een mooie, volledige rotatie, mijn knieën knikten juist toen ik, aan het eind van de draai, opnieuw in haar boosaardige groene ogen keek.

Daarna stortte ik met mijn volle gewicht boven op de stapel wit brood.

De zestienjarige ik-figuur woont samen met zijn aan alcohol verslaafde vader en godvrezende zus in een troosteloos appartement in een buitenwijk van Turijn. Met zijn lompe gedrag werkt hij zich voortdurend in de nesten. Hij laat nooit een traan. Geweld lost hij op door zijn vuisten te gebruiken. Maar dan wordt hij verliefd. Op de slimme, bloedmooie Chiara. En zij valt op hem; op deze vreemde, grappige, lieve maar compleet losgeslagen tiener.

ik ben de sterkste
christian frascella
€ 16,95
Verschijningsdatum| oktober 2010
Paperback 1ste Druk
Aantal pagina’s | 304

Kinderen beleven een tuin anders dan volwassenen. Dus bekijk uw tuin eens door kinderogen en richt deze zo in dat uw kinderen er fijn buiten kunnen spelen. De uitgave ‘Buiten spelen. Spelideeën voor eigen tuin’ bevat 60 pagina`s aan spelideeën.

Tuin als speelruimte
Waar volwassenen in hun tuinstoel genieten van zon en privacy onder een bloeiende kersenboom naast de goed onderhouden border, zien kinderen in de vijver kikkervisjes, in dezelfde kersenboom een klimtoestel, zoeken ze in de heg naar doorgangen en gebruiken ze het bruggetje als skatebaan. Hoe kinderen spelen bepalen ze zelf. Waar en waarmee ze kunnen spelen, bepalen de ouders. Zij geven uitdaging en trekken de grenzen. Hoe de daarbinnen te vullen speelruimte kan worden ingericht staat in dit mooi geïllustreerde boek ‘Buiten spelen. Spelideeën voor eigen tuin’.

Mogelijkheden op de vierkante meter
Van mogelijkheden voor verharding, via tunnels tot hutten en meer. De lezer vindt allerlei mogelijkheden om in een gemiddelde nieuwbouwtuin van veertig vierkante meter toe te passen. Maar ook tegen de beperkingen van de afmetingen van een tuin hebben de auteurs een oplossingen: maak verbinding met de buren, gebruik de stoep, betrek de buurt. Een boek voor ouders die van kinderen en tuin houden.

Speelwaarde van natuur
Want spelen betekent uitdagingen vinden, nieuwsgierig mogen zijn, ervaringen kunnen opdoen door bewust voelen, ruiken, proeven, horen èn zien. Daarmee kan een kind ontdekkingen doen die verleiden tot uitproberen, waarmee inzicht of vaardigheden nieuwe uitdagingen binnen bereik brengen. Dat is ontwikkeling! Goed spelen heeft speelwaarde voor ontwikkeling. Natuur, zelfs dat kleine stukje in de tuin, zit vol speelwaarde.

Informatie
Buiten spelen. Spelideeën voor eigen tuin.
60 pagina`s
Onder redactie van: Elske Oost-Mulder
ISBN 978-90-816525-1-3
€ 8,75 exclusief verzendkosten

Bestel het boekje ‘Buiten spelen’ eenvoudig via de site van OB: http://www.obb-ingenieurs.nl/enquete/bestellen

Een portret van het gezinsleven in Nederland

Freek Bucx (red.)

Publicatiedatum: 15 april 2011

ISBN/ISSN/anders 978 90 377 0538 6

Volgnummer

2011-7

Onderzoeksgroep: Emancipatie, Jeugd en Gezin

Van 2007-2010 had Nederland voor het eerst een minister voor Jeugd en Gezin. Niet alleen in de politiek en het beleid, maar juist ook in de samenleving is er veel discussie over de positie van het gezin in de moderne samenleving. Vaak klinkt daarin bezorgdheid door over het functioneren van gezinnen en over de ontwikkeling van kinderen die in deze gezinnen opgroeien. Maar hoe is het nu eigenlijk gesteld met het gezinsleven in Nederland? Bij welke gezinnen doen zich knelpunten voor die de aandacht van de overheid of de hulpverlening vragen?

Het Gezinsrapport 2011 schetst een beeld van de manier waarop gezinnen tegenwoordig gevormd worden en de opvattingen die mensen hierover hebben. Het brengt de financiële positie van gezinnen in kaart, evenals de manier waarop ouders de zorg voor kinderen combineren met betaald werk.

In het bijzonder is er aandacht voor de opvoeding van kinderen. Ondanks de grote maatschappelijke aandacht voor opvoeden is er vrij weinig bekend over hoe ouders in Nederland dat tegenwoordig doen. Wat vinden ouders van nu belangrijk in de opvoeding? Wat doen zij wanneer hun kind niet wil luisteren, wanneer het dingen doet die gevaarlijk zijn of niet mogen, of wanneer hun kind verdrietig is en ergens mee zit? En wat is de rol van de omgeving: kunnen ouders bij het opvoeden van hun kinderen tegenwoordig nog terugvallen op hun familie, vrienden of buren? In 2010 heeft het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) hiernaar onderzoek gedaan, in een grootschalige enquête onder bijna 2700 ouders van kinderen tot 17 jaar. De bevindingen staan in dit rapport.

Afscheid nemen van je ex en tegelijkertijd samen goede ouders blijven? Het lijkt een onmogelijke opgave. Emoties als woede, ongeloof en verdriet buitelen over elkaar heen terwijl je verstandige beslissingen moet nemen omwille van de kinderen. Gescheiden – met je ex toch samen goede ouders biedt ex-partners handvatten om op een goede manier met elkaar om te gaan. Met inzicht in de emoties van jezelf, je ex en de kinderen zet je makkelijker een streep achter het verleden en kun je je kinderen een trauma besparen.

Zomaar een passage

Ouders die ervoor kiezen om feestdagen en verjaardagen gezamenlijk te vieren, moeten rekening houden met de herenigingsfantasie die de meeste kinderen koesteren. Als deze steeds wordt aangewakkerd, leert je kind nooit om de scheiding te accepteren. Exen die onbekommerd samen feestdagen, verjaardagen en vakanties doorbrengen, geven hun kind misschien onbedoeld het idee dat ze weer bij elkaar komen. Het is dus heel belangrijk om duidelijk te maken dat het feit dat jullie dingen samen ondernemen, niet betekent dat jullie weer bij elkaar komen. Het is dus heel belangrijk om duidelijk te maken dat het feit dat jullie dingen samen ondernemen, niet betekent dat jullie weer bij elkaar komen. Ook is het noodzakelijk met je ex omdat je denkt dat dit leuk is voor de kinderen? Of is het omdat je zelf het plaatje van een compleet gezin niet kunt loslaten! Ben je nog steeds op zoek naar bevestiging en erkenning door je ex?

Onze mening

Niemand zit te wachten op een scheiding. Jij niet, je partner niet, maar zeker je kinderen niet. Toch is het niet altijd te vermijden, dus als het je overkomt, probeer het dan zo goed mogelijk te regelen. Dit boek is opnieuw uitgegeven en dat is eigenlijk wel veelzeggend. Het is namelijk een praktische gids, met goede tips voor iedereen die wil gaan scheiden, of zich te midden van deze hectiek bevindt.

Probeer uit de – voor kinderen – meest slechte omstandigheden, het beste te maken. Probeer met je toekomstige ex-partner de juiste modus te vinden en daar kan dit boek jullie goed bij helpen!

Gescheiden – Met je ex toch samen goede ouders

Uitgeverij Spectrum

Auteur Carlijne Vos

ISBN 978 90 4910 689 8

Prijs 16,99 euro